1999 Chevrolet Statesman/Caprice WH

Dwa lata po wprowadzeniu trzeciej generacji Commodore, australijski producent samochodów zaprezentował luksusową wersję – Statesman/Caprice, skierowaną do zamożnych klientów oraz lokalnych władz.

Kiedy General Motors opracowywał drugą generację europejskiego Opla/Vauxhalla Omega, wersję B, rozważał wykorzystanie tej samej platformy do innych pojazdów w grupie. Oprócz Cadillac Catera i Chevrolet Lumina w specyfikacji amerykańskiej, powstała również linia Commodore VT, którą producent wprowadził na rynek w 1997 roku. Oprócz standardowej wersji, firma stworzyła długościową wersję, aby zaprezentować linie Holden Statesman/Caprice z 1999 roku, znane w języku marki jako WH. Te dwa modele konkurowały w segmencie premium na rynku australazjatyckim, stanowiąc zagrożenie dla europejskich aut, takich jak BMW serii 7 czy Mercedes-Benz klasy S.

Mimo że VT Commodore i WH Statesman/Caprice dzieliły większość podzespołów, miały pewne różnice wizualne. Obydwa modele miały zaokrąglone, poziome reflektory, jednak kratki między nimi były charakterystyczne dla konkretnych modeli. Statesman posiadał czarną kratkę o wyglądzie plastra, podczas gdy luksusowy Caprice miał wąskie, chromowane pionowe szczeliny. Dodatkowo, ten ostatni miał prostą nasadkę na masce. Oba warianty WH miały poziome lampy przeciwmgielne umieszczone na dolnej krawędzi okrągłego zderzaka z tworzywa sztucznego.

Z boku, linia WH chwaliła się wydłużonym rozstawem osi o 151 mm (6 cali). Ta dodatkowa długość dotyczyła tylnej części kabiny. W rezultacie, za tylnymi drzwiami producent zainstalował trójkątne okna w słupkach C. Inną zauważalną różnicą była linia okien, która była otoczona chromowaną listwą zamiast czarnej, jak w VT Commodore. Równocześnie Statesman był wyposażony w uchwyty drzwi w kolorze nadwozia, podczas gdy jego droższy odpowiednik Caprice miał uchwyty z chromowanymi wykończeniami. Z tyłu, w modelu Holden Statesman/Caprice z 1999 roku znajdowały się światła tylne zamontowane w rogach, wizualnie połączone czerwoną i białą plastikową listwą poniżej otworu bagażnika. Na koniec, oba pojazdy były wyposażone w 16-calowe obręcze aluminiowe.

Wnętrze modelu 1999 Holden Statesman/Caprice WH oferowało wyższy poziom standardowego wyposażenia niż standardowy VT Commodore. W niższej wersji Statesman znajdował się dziesięcio-głośnikowy system audio z sześcioma odtwarzaczami CD w desce rozdzielczej, dwustrefowa klimatyzacja oraz przednie fotele pokryte welurem, regulowane elektrycznie w ośmiu kierunkach. Z kolei model Caprice miał skórzaną tapicerkę, dwa dodatkowe głośniki oraz fotele z pamięcią dla kierowcy. Deska rozdzielcza pochodziła z VT Commodore, z dużymi wskaźnikami prędkościomierza i obrotomierza, a po zewnętrznych stronach były wskaźniki poziomu paliwa oraz temperatury płynu chłodzącego. Dzięki dłuższemu rozstawowi osi, pasażerowie korzystali z wysokiego poziomu komfortu, a kanapa została zaprojektowana dla dwóch osób. Jednak w razie potrzeby mogły z niej korzystać trzy osoby.

Australijski oddział GM zainstalował pod maską modelu 1999 Holden Statesman/Caprice wybór trzech silników, które standardowo współpracowały z czterobiegową automatyczną skrzynią biegów. Statesman był także dostępny z pięciobiegową skrzynią manualną jako opcja na wybranych rynkach. Podstawowa jednostka napędowa to naturalnie wdmuchiwany silnik V6 o pojemności 3.8 litra, natomiast wersja średnia miała doładowaną wersję tego samego silnika. Dla osób szukających większej mocy, Holden zainstalował silnik V8 LS1 o pojemności 5.7 litra pochodzący z Chevroleta, przeszczepiony z Corvetty. Cała gama była dostępna z dyferencjałem o ograniczonym poślizgu.