1998 Hyundai Sonata

Hyundai szybko rozwijał Sonatę, a w 1998 roku, zaledwie trzynaście lat po wprowadzeniu tej nazwy do swojej oferty, samochód osiągnął już czwartą generację.

Koreański producent samochodów intensywnie rozwijał swoje działy badawczo-rozwojowe, przewyższając wielu innych producentów na świecie. W 1983 roku Hyundai produkował pojazdy oparte na platformach i silnikach Mitsubishiego, ale dążył do zajęcia miejsca w pierwszej dziesiątce branży motoryzacyjnej. W międzyczasie inżynierowie nauczyli się tworzyć niezawodne i mocne silniki, które mogły konkurować z tym, co oferowały inne marki. Dodatkowe inwestycje w nowe platformy doprowadziły do powstania wersji Y4, na której oparto czwartą generację Sonaty. Niestety, dział stylizacji wyglądał, jakby był finansowany z kieszonkowego, więc ogólny wygląd pojazdu nie był zbyt atrakcyjny dla klientów.

Na przodzie, Hyundai Sonata z 1998 roku podążała za trendem bio-designu, który miał zostać porzucony przez innych producentów. Jej trójkątne, narożne światła, z zaokrąglonymi krawędziami, wyglądały jakby się topniały. Pomiędzy nimi umieszczono wąski grill z pionowymi listwami, na którym znajdował się znaczek H. Niżej, plastikowy zderzak miał dodatkowy wlot powietrza, z lampami przeciwmgielnymi po bokach.

Z boku sytuacja również nie wyglądała najlepiej. Koncepcja "forma podąża za funkcją" doprowadziła do wysokiego "zielnika" w środku pojazdu. Styliści marki próbowali poprawić wygląd Sonaty z 1998 roku kilkoma wyraźnymi liniami na przednich i tylnych błotnikach oraz drzwiach tylnych. Dziwnym zbiegiem okoliczności nie pomyśleli o kontynuowaniu ich także na drzwiach przednich. Mimo to ogólny kształt nie był zły, ale nie zdobyłby złotego medalu w konkursie wzornictwa, zwłaszcza z powodu tyłu samochodu. Tam Hyundai zainstalował światła tylnie, które nawiązywały kształtem do reflektorów, co było dobrym pomysłem, ale znajdowały się obok satynowo-chromowanej listwy z napisem Sonata na klapie bagażnika. Wyglądało to odpowiednio tylko na jasnych pojazdach.

Wnętrze samochodu zostało zaprojektowane przez Hyundai w bardziej przyjemny sposób, z odpowiednią ilością miejsca dla pasażerów z przodu. Deska rozdzielcza miała gładkie kształty, a zestaw wskaźników przed kierowcą płynnie łączył się z centralną konsolą. Hyundai zdawał sobie sprawę, że jego klienci wybiorą pojazdy wyposażone w wystarczającą liczbę funkcji, które poprawią jakość ich życia, zapominając o wyglądzie zewnętrznym. W rezultacie wszystkie wersje były dobrze wyposażone w stereo, klimatyzację, elektryczne szyby i zamki, a także wszystko, czego potrzebowali kierowca i pasażerowie. Dodatkowo, dla wyższych wersji, producent zainstalował skórzane siedzenia, drewniane wykończenia (choć wykonane z plastiku) oraz automatyczną klimatyzację. Z tyłu, kanapa była odpowiednia dla trzech pasażerów dzięki rozstawowi osi wynoszącemu 2,7 metra, ale środkowy tunel, który przechodził przez pojazd, ograniczał przestrzeń na nogi dla pasażera siedzącego na środku.

Pod maską Hyundai oferował samochód z wyborem dwóch silników benzynowych opracowanych we własnym zakresie, sparowanych z pięciobiegową skrzynią manualną lub czterobiegową automatyczną, w zależności od rynku. Największą zmianą, jaką platforma Y4 wprowadziła do gamy Sonaty, było zastosowanie podwójnego zawieszenia wahaczowego z przodu, które było znacznie lepsze od poprzedniego zawieszenia McPhersona. Z tyłu komfort jazdy zapewniał system wielowahaczowy, który został przeniesiony i ulepszony z trzeciej generacji Sonaty.