1997 Daewoo Nubira Sedan

Koreańska marka motoryzacyjna Daewoo próbowała zdobyć wyższy segment samochodów z modelem Nubira, zaprojektowanym i skonstruowanym z myślą o Europie w trzech wersjach nadwozia.

Po produkcji samochodów licencjonowanych przez GM na swoje rynki krajowe i eksportowe od 1986 roku, koreański producent uznał, że czas na nową ewolucję w swojej karierze. Zatrudnił włoski instytut projektowy I.DE.A, aby zaprojektował atrakcyjny, kompaktowy pojazd dla europejskich klientów. Ponadto, wyposażył go w najlepsze części, jakie miał w swoim arsenale, zaczynając od silników, a kończąc na skrzyniach biegów. Co więcej, w standardzie modelu 1997 Daewoo Nubira znalazły się udogodnienia, które w innych markach były dostępne tylko jako opcje dodatkowe. Dodatkowo, platforma była nowa, niezwiązana z tą uzyskaną od General Motors, która była wykorzystywana do produkcji modelu Daewoo Racer/Nexia, będącego w dużej mierze przerobioną wersją Pontiac LeMans z 1989 roku lub europejskiego Opla Kadetta.

Od samego początku było jasne, że Nubira gra w wyższej lidze niż Nexia. Jej zaokrąglony przód charakteryzował się wąskimi reflektorami, które flankowały kratkę ozdobioną chromowanymi skośnymi żebrami. Poniżej producent zamontował plastikowy zderzak typu wrap-around z centralnym wlotem powietrza po dolnej stronie, flankowany parą bocznych wlotów. Jako opcję klienci mogli zamówić samochód z parą lamp przeciwmgielnych.

Zespół projektowy nie chciał stworzyć muskularnego ani agresywnie wyglądającego sedana, starając się wpasować go w trend bio-design, który podbijał rynek motoryzacyjny. Z boku Nubira I miała lekko wznoszącą się linię boczną, łączącą reflektory z krótkim tylnym pokładem. Z tyłu, trójkątne, narożne lampy tylne miały zaokrąglone rogi i flankowały pokrywę bagażnika. Daewoo wyposażyło Nubirę w plastikowy zderzak typu wrap-around, który opadał w dół z przednim spojlerem i wcięciem na układ wydechowy.

Wewnątrz model 1997 Daewoo Nubira był dostępny w różnych wersjach, ale nawet najniższa wersja miała klimatyzację, co było wyjątkowe w tej klasie cenowej. Z przodu fotele kubełkowe miały delikatnie wzmocnione obszary i były pokryte welurem. Przed kierowcą znajdował się zaokrąglony panel instrumentów, który wyświetlał duże wskaźniki prędkościomierza i obrotomierza, a także wskaźniki temperatury płynu chłodzącego i poziomu paliwa. Środkowy panel wyposażony był w górne wloty powietrza, a poniżej znajdowały się radioodtwarzacz i panel sterowania klimatyzacją. Między przednimi siedzeniami producent umieścił konsolę centralną, w której znajdował się dźwignia zmiany biegów (lub selektor biegów), mała przestrzeń na drobiazgi oraz hamulec ręczny. Z tyłu ławka mogła pomieścić do trzech pasażerów, chociaż miejsce na nogi nie było zbyt imponujące.

Pod maską, w zależności od kraju, model 1997 Daewoo Nubira był dostępny z dwoma silnikami benzynowymi: 1.6- i 2.0-litrowym, które standardowo współpracowały z pięciobiegową skrzynią manualną. Jednak koreański producent oferował samochód z czterobiegową automatyczną skrzynią biegów, którą przejęto od General Motors dla wybranych rynków.