1995 BMW 5 Series

W grudniu 1995 roku BMW zaprezentowało czwartą generację serii 5, znaną jako E39, która była rewolucyjnym modelem w historii tego oznaczenia, wprowadzając znaczące ulepszenia we wszystkich aspektach.

Seria 5 była już bardzo pożądanym pojazdem na rynku. W przeciwieństwie do innych luksusowych sedanów, zapewniała sportowe wrażenia. Była regularnym sportowym sedanem dla menedżerów, ale mogła także być cichym i eleganckim towarzyszem podczas codziennych dojazdów do szkoły. W odróżnieniu od swoich poprzedników, nowy model miał zawieszenie z całkowicie aluminiowymi elementami, co zmniejszyło wagę auta. Co więcej, BMW wprowadziło nowe, lekkie silniki, które sprawiały, że seria 5 wydawała się zwrotna, nawet mimo dużych rozmiarów jak na ówczesne standardy. Niestety, w przeciwieństwie do swojego poprzednika, E39 nie była dostępna z napędem na wszystkie koła.

Jedną z najważniejszych zmian w historii modelu było to, że z przodu nie miała już czterech reflektorów. Zamiast tego miała podwójne reflektory po obu stronach, które były przykryte jedną szybą, a kierunkowskazy znajdowały się w zewnętrznej części. Zderzak miał aerodynamiczny kształt, co przyczyniło się do współczynnika oporu powietrza wynoszącego 0,27 dla E39.

W przeciwieństwie do swoich poprzedników, E39 miała zaokrągloną linię dachu. Auto pojawiło się w szczytowym okresie bio-designu. Japoński projektant Joji Nagashima zaprojektował je w 1992 roku, a płynne linie nadwozia odpowiadały ówczesnym trendom rynkowym. Było daleko przed swoimi głównymi konkurentami. Dodatkowo, klamki i lusterka w kolorze nadwozia podkreślały gładki ogólny wygląd samochodu. Z dolnej strony E39 miała wyciągnięte progi boczne, co chroniło tylne koła przed strumieniem powietrza. Na końcu, z tyłu, producent zamontował przedłużony spojler pod zderzakiem, a rury wydechowe wystawały spod niego.

Wnętrze było kolejną rewolucją pod względem przestrzeni i funkcji. Klienci mogli zamówić pojazd z wielofunkcyjną kierownicą. BMW zainstalowało przyciski sterujące audio i innymi funkcjami samochodu. Wzmocnione przednie fotele zapewniały odpowiednie wsparcie boczne podczas szybkich zakrętów. Przed kierowcą znajdował się zaokrąglony zestaw wskaźników z klasycznym czterodialowym systemem, który producent wprowadził w pierwszej generacji serii 5. Dodatkowo, na dole panelu instrumentów znajdował się wyświetlacz LCD, który pokazywał dodatkowe dane z komputera pokładowego. Na środkowej konsoli zainstalowano zintegrowane radio. Drewniane wykończenia i skórzana tapicerka były częścią premium pakietu, który sprawiał, że klienci czuli się rozpieszczeni. Z tyłu, kanapa mogła pomieścić do trzech pasażerów, chociaż przestrzeń na nogi dla osoby siedzącej na środku była ograniczona z powodu wysokiego tunelu skrzynki biegów.

Pod maską E39 oferowała tylko silniki o mocy powyżej 100 KM, z czterema lub sześcioma cylindrami. Oprócz potężnego modelu M5, dostępne były także inne dwie wersje z silnikiem V8. Moc trafiała tylko na tylne koła poprzez pięciobiegową manualną skrzynię biegów lub cztero- lub pięciobiegową automatyczną, w zależności od wersji silnikowej. BMW wprowadziło także szerszą gamę silników turbodiesel.