1993 Honda Accord CC7

Piąta generacja europejskiego Hondy Accord wyglądała zupełnie inaczej niż ta sprzedawana w Stanach Zjednoczonych i innych krajach azjatyckich, mimo że obie wersje oparte były na tej samej platformie.

Honda zauważyła, że gusta europejskich klientów znacznie różniły się od amerykańskich. Podczas gdy pierwszym nie przeszkadzał silnik czterocylindrowy pod maską, drudzy pragnęli mocnych jednostek V6. Dodatkowo, preferencje stylistyczne były inne, dlatego stworzone zostały różne pojazdy noszące tę samą nazwę na tych dwóch kontynentach. Co więcej, ponieważ Honda już miała fabrykę w Wielkiej Brytanii, mogła tam produkować wersję spełniającą europejskie normy, podczas gdy samochody na rynek północnoamerykański wytwarzano w Marysville, Ohio. Niemniej jednak oba pojazdy dzieliły tę samą platformę, będącą rozwinięciem tej używanej w czwartej generacji Accord (CB3).

Europejska wersja Accord, znana również jako CC7, została wprowadzona przez producenta na początku 1993 roku. Jej przednia część była zaprojektowana zgodnie z bio-designem, z zaokrąglonymi liniami i gładkimi powierzchniami. W centralnej części znajdował się grill w kształcie litery H, umieszczony pomiędzy maską a zderzakiem. Na dolnej części oferowano opcję zamontowania lamp przeciwmgielnych.

Piąta generacja Hondy Accord w europejskim wydaniu była znacznie większa od swojego poprzednika, mimo że dzieliły tę samą odległość osi. Honda powiększyła przednie i tylne zwisy oraz stworzyła nową karoserię, starając się wykreować odpowiedni średniej wielkości sedan z dużą ilością przestrzeni wewnętrznej. Linia dachu zaczynała się od nachylonej szyby, a następnie przechodziła w zaokrąglony dach, opadający w kierunku tylnej części samochodu, gdzie umieszczono wysoki i krótki bagażnik. To zmusiło producenta do zainstalowania trzeciego rzędu okien w słupkach C, aby zwiększyć widoczność kierowcy w trzech czwarte.

Wewnątrz, przestronna kabina przywitała swoich pasażerów gładkimi i zaokrąglonymi liniami. Deska rozdzielcza była wyższa niż w poprzedniej generacji i miała zaokrąglony zestaw wskaźników z nowym układem. Obejmowała duże wskaźniki obrotomierza i prędkościomierza, które miały po bokach wskaźniki temperatury wody po lewej oraz poziomu paliwa po prawej stronie. Honda zamontowała wygodne fotele kubełkowe z delikatnym bocznym podparciem z przodu, oddzielone konsolą środkową, w której znajdował się selector biegów, podłokietnik z miejscem do przechowywania oraz przyciski do sterowania elektrycznymi szybami. Dzięki przearanżowanej kabinie, piąta generacja Accord zapewniała więcej miejsca na nogi dla pasażerów siedzących z tyłu. Dostępna była także tylna kanapa dzielona (60/40).

Pod maską europejska wersja Accord miała te same silniki z rodziny F co jej poprzednik, chociaż były one ulepszone. Zestawione były z pięciobiegowymi skrzynkami ręcznymi, natomiast czterobiegowa automatyczna była dostępna w wybranych wersjach. Accord CC7 był pierwszym modelem z silnikiem VTEC. Ponieważ samochód dzielił podzespoły z poprzednią generacją (CB3), miał zawieszenie wielowahaczowe w każdym z rogów. Niemniej jednak producent dostosował zawieszenie, aby zapewnić płynniejszą jazdę, co uczyniło samochód jednym z najwygodniejszych w swojej klasie.