1993 Ford Maverick 3 drzwiowe

Ford wprowadził model Maverick na rynek europejski w 1993 roku jako przebrany Nissan Terrano II, który japoński producent wytwarzał w swojej fabryce w Barcelonie.

Amerykańska marka dostrzegła rosnące zapotrzebowanie na pojazdy 4x4 i SUV-y w Europie, ale nie była w stanie wyprodukować takiego samochodu w krótkim czasie. W związku z tym, marka z niebieskim owalem postanowiła połączyć siły z Nissaniem, aby stworzyć nowy model, którego efektem był Ford Maverick z 1993 roku, dostępny w wersjach z krótkim i długim rozstawem osi oraz odpowiednio z trzema i pięcioma drzwiami. Krótsza wersja była lżejsza, krótsza i bardziej zwrotna na wąskich ulicach europejskich miast, ale miała znaczące ograniczenia dotyczące przestrzeni w kabinie. Niemniej jednak, była wystarczająca dla tych, którzy potrzebowali głównie dwóch miejsc i lepszych osiągów w terenie.

Chociaż zarówno Ford Maverick, jak i Nissan Terrano II były produkowane na tych samych liniach montażowych, wyglądały niemal identycznie. Jednak amerykański producent stworzył unikalny przód dla wersji z niebieskim owalem. Oprócz prostokątnych reflektorów, które otaczały wąski grill z logo producenta na górnej części, dolna część samochodu posiadała plastikowy zderzak, który podkreślał jego surowy wygląd, a w dolnej części znajdowały się prostokątne lampy przeciwmgielne. Klienci mogli również zamówić pojazd z osłoną na zderzak, która chroniła karoserię przed krzakami lub mogła służyć jako wsparcie dla wyciągarki.

Do słupka B, Ford Maverick 3-drzwiowy z 1993 roku miał te same panele karoseryjne i szyby co pięciodrzwiowy odpowiednik. Zaskakująco, nawet drzwi miały tę samą wielkość, co nie ułatwiało dostępu do tylnych siedzeń. Podobnie jak jego dłuższy brat, SUV miał wznoszącą się linię okien za tylnymi słupkami B, która wyglądała na bardziej stromo opadającą niż w wersji pięciodrzwiowej. Producent zamontował otwierane okna dla pasażerów siedzących z tyłu, które nieznacznie otwierały się na zewnątrz.

O ile krótsza wersja Forda Mavericka 3-drzwiowego z 1993 roku dzieliła te same części z przodu co pięciodrzwiowy odpowiednik, producent zdecydował się na oferowanie jej ze swoimi cechami. W rezultacie, pasażerowie z przodu mieli dużo miejsca na nogi i głowę. Deska rozdzielcza wyglądała bardziej jak w samochodzie osobowym, a zestaw wskaźników przed kierowcą miał prosty układ, z dużymi wskaźnikami prędkościomierza i obrotomierza. Pomiędzy nimi, w górnej części, znajdowały się wskaźniki poziomu paliwa i temperatury. Z tyłu, dzielona (50/50) kanapa mogła pomieścić trzech pasażerów, chociaż miejsce na nogi było ograniczone.

Ford Maverick SWB z 1993 roku miał te same zespoły napędowe co jego pięciodrzwiowy odpowiednik, wyposażony w silnik o pojemności 2,4 litra lub 2,7 litra. Pierwszy z nich był naturalnie zasilanym silnikiem benzynowym, natomiast drugi był turbodieslem. Obie wersje były połączone z pięcio-biegową skrzynią manualną, a dostępna była także cztero-biegowa skrzynia automatyczna. SUV posiadał standardowy system 4x4 na częściowo zasilanym napędzie z przekładnią o niskim i wysokim biegu.