1993 BMW 3 Series Cabriolet (E36)

Klienci BMW wiedzieli, że pojawi się wersja kabriolet, która zastąpi starą E30 Convertible, ale producent samochodów kazał im czekać aż do 1993 roku, czyli dwa lata po premierze serii E36.

Niemiecki producent nie chciał spieszyć się z wprowadzeniem nowego modelu. Po debiucie sedana na rynku w 1991 roku, minął jeszcze rok, zanim ukończono i zaprezentowano wersję coupe, na której oparty był kabriolet. W rezultacie, model z otwartym dachem był gotowy, aby powitać swoich klientów w 1993 roku, akurat na lato. BMW starało się stworzyć pojazd, który wyglądałby równie dobrze zarówno z opuszczonym dachem, jak i przy zamkniętym. Co więcej, producent zrozumiał, że tylne siedzenia w poprzedniej serii 3, E30, nie mogły zapewnić wystarczającej ilości miejsca na nogi z powodu krótkiego rozstawu osi i komory schowkowej na dach. Natomiast nowa platforma mogła pomieścić cztery osoby w komfortowych warunkach nawet podczas długich podróży, niezależnie od tego, czy dach był w górze, czy w dół.

Z przodu, zespół projektowy pod kierownictwem Clausa Luthe wziął jak najwięcej elementów z wersji coupe. Prostokątne reflektory były kontynuowane na zewnętrznych rogach przez lampy kierunkowskazów, które wyglądały jak przedłużenia, mimo że były osobnymi częściami. Dodatkowo, owinięty plastikowy zderzak miał głębszy kształt, w którym producent zainstalował główny wlot powietrza chłodzącego silnik. To była znacząca zmiana w designie, ponieważ w poprzedniej generacji tę rolę odgrywał górny grill.

Widząc pojazd z boku, BMW nalegało, aby samochód dobrze się prowadził, nawet jeśli nie miał jakichkolwiek słupków B lub C wzmacniających nadwozie, jak w E30 Convertible. W rezultacie zespół inżynieryjny nieustannie pracował nad opracowaniem solidnej ramy dla szyby czołowej, wspieranej przez grube słupki A, które mimo mocnego nachylenia nie ugięłyby się podczas dachowania. Efektem była niska sylwetka, z wznoszącą się linią, która zaczynała się od reflektorów i przechodziła przez nadwozie aż do krótkiego tylnego dekla. W zależności od wersji, pojazd miał również zestaw aerodynamicznych progów bocznych, które sprawiały, że samochód wydawał się jeszcze niższy. Równocześnie z wprowadzeniem BMW 3 Series Convertible w 1993 roku, niemiecki producent zaprezentował dach składany elektrycznie. Proces ten został uproszczony dzięki zastosowaniu jednego punktu zatrzaskowego zamiast dwóch, jak w E30. Z tyłu, klapa bagażnika, mimo że wyglądała jakby została zapożyczona od wersji coupe, miała wbudowaną trzecią lampę hamulcową, która nie była dostępna w żadnej innej wersji E36 3 Series. Jednocześnie, lampy tylnie umieszczone w narożnikach wyglądały podobnie do tych, które zainstalowano w wersji dwu-drzwiowej. Na koniec, tylny zderzak w kolorze nadwozia miał czarną dolną część z wycięciem po jednej stronie na rurę wydechową, single lub podwójną, w zależności od wersji silnika.

Wnętrze wyposażone było w zestaw kubełkowych foteli z przodu, z wysokim siedziskiem, które utrzymywało pasażerów na miejscu podczas szybkiego pokonywania zakrętów, natomiast z tyłu, ławka tylna zapewniała wystarczający komfort dla średniej wielkości pasażerów. Niemniej jednak, ponieważ położenie siedziska musiało zostać przesunięte do przodu, aby zrobić miejsce na komorę schowkową na dach, przestrzeń na nogi była mniejsza niż w wersji coupe. BMW wprowadziło innowację, która była pierwsza w branży dla kabrioletów. Choć samochód miał plastikowe tylne okno, było ono również odszraniane dzięki specjalnemu systemowi wentylacji umieszczonemu między pasażerami tylnymi. Aby zapewnić spokój pasażerom, producent zamontował również system ochrony przed dachowaniem, który mógł być uruchomiony w 3 dziesiąte sekundy, jeśli kąt nachylenia samochodu przekroczył 50 stopni.

Pod swoim pięknym nadwoziem, E36 Convertible skrywał solidne nadwozie, które sprawiało, że prowadzenie samochodu było bardzo podobne do wersji coupe. Niestety, te wzmocnienia zwiększyły całkowitą wagę, co prowadziło do niższej wydajności. Nie było to jednak koniecznie poważnym problemem dla tych, którzy pragnęli luksusowego kabrioletu do cruisingu. BMW oferowało samochód z wyborem silników benzynowych, od 115 KM (114 hp) do 193 KM (190 hp). Klienci mogli wybierać między pięciobiegową skrzynią manualną a czterobiegową automatyczną w momencie wprowadzenia samochodu na rynek. Później, w całej gamie stała się dostępna pięciobiegowa skrzynia automatyczna.