1991 Toyota Land Cruiser FJ80

FJ80 był jednym z najlepszych modeli Land Cruisera, jakie kiedykolwiek stworzono, a jego dziedzictwo trwało przez dekady po wycofaniu go z rynku.

Dzięki wprowadzeniu zawieszenia na sprężynach śrubowych, Land Cruiser nagle stał się znacznie bardziej komfortowym pojazdem, mimo że korzystał z sztywnych osi z przodu i z tyłu. Nie daj się zwieść zaokrąglonemu designowi; to wciąż był zdolny do jazdy w terenie, ale znacznie bardziej dopracowany niż jego poprzednik. Nic dziwnego, że był jednym z najchętniej poszukiwanych modeli w gamie Land Cruisera. Jednak jego cena była znacznie wyższa niż innych SUV-ów na rynku.

Toyota zaprezentowała Land Cruisera na Tokyo Auto Show w 1989 roku, a w 1990 roku w innych rynkach. Jego prostokątne reflektory były jedynymi ostrymi elementami pojazdu. Reszta była zdominowana przez zaokrąglone krawędzie i krągłe panele nadwozia. To sprawiało, że duży SUV wyglądał na mniejszy, mimo że był szerszy i dłuższy od swojego poprzednika. Lekko pochylona i zakrzywiona szyba czołowa oraz wysokie okna boczne zapewniały jasne wnętrze. Mimo to, rozszerzone nadkola nadawały pojazdowi muskularny wygląd, co nie było przypadkiem.

Wewnątrz, J80 był przestronny i komfortowy. Był dostępny z standardowymi tapicerowanymi siedzeniami, natomiast skórzana tapicerka była dostępna w wyższych wersjach wyposażeniowych. Nisko umieszczona deska rozdzielcza miała uniesioną część, która obejmowała zestaw wskaźników i centralny panel, a konsola centralna mieściła selektor biegów i dźwignię do niskiego zakresu przekładni.

Podczas gdy wersje diesla nosiły oznaczenia HZJ lub HDJ, modele wyłącznie na benzynę miały oznaczenia FJ/FZJ. Land Cruisery z zapłonem iskrowym były napędzane silnikami rzędowymi o pojemności 4.0 lub 4.5 litra, z wtryskiem paliwa. W roku modelowym 1991, FJ80 ledwie przekraczał dozwoloną prędkość w ćwierćmilowym sprincie. Jednak w trakcie jazdy w terenie, korzystał ze swojego niskiego przełożenia, napędu na wszystkie koła oraz blokady dyferencjału.