1990 Nissan Primera Traveller

Nissan wprowadził pierwszą generację modelu Primera w 1990 roku, aby zastąpić starzejący się model Bluebird, oferując go w trzech wersjach: sedan, hatchback i kombi, które nazwano Traveller.

Model Bluebird cieszył się solidną reputacją jako niezawodne auto, więc klienci z entuzjazmem przyjęli jego następcę. W przeciwieństwie do swojego poprzednika, pierwsza generacja Primera została zaprojektowana z myślą o europejskim kliencie. Wersja Traveller trafiła w gusta rodzin szukających pojazdu wystarczająco dużego, aby pomieścić ich oraz cały niezbędny bagaż. Choć nie zachwycał wyglądem, jego przestronna przestrzeń ładunkowa czyniła go praktycznym wyborem dla rodzin i małych przedsiębiorców, którzy potrzebowali samochodu wystarczająco mocnego, aby przewieźć narzędzia i materiały, ale zarazem wystarczająco małego, aby zmieścić się w wąskich parkingach.

Na początku lat 90-tych, język wzornictwa zaczął się zmieniać z klinowatych kształtów wczesnych lat 80-tych na erę bio-designu. W wyniku tego, przednia część Primera łączyła oba te style. Jej prostokątne, poziome reflektory miały zaokrąglone rogi zamiast ostrych. Między nimi zainstalowano wąski grill z motywem skrzydła. Niżej, na zderzaku, dodano drugi wlot powietrza, który pomagał w chłodzeniu silnika. Był dostępny z lub bez prostokątnych świateł przeciwmgielnych, w zależności od poziomu wyposażenia.

Model Primera Traveller był nieco wyższy od swoich braci. Do słupków B był podobny do innych wersji, ale tylne drzwi różniły się, miały krótsze okna i mniej pochyloną linię dachu. Na liście opcji znajdowały się belki dachowe, w zależności od wersji. Za nimi, producent zainstalował trzeci zestaw szerokich okien, które otaczały bagażnik. Z tyłu, niemal pionowa klapa bagażnika dopełniała wygląd samochodu. Primera P10 Traveller charakteryzowała się smukłymi, wysokimi światłami tylnymi umieszczonymi w rogach.

Wewnątrz Nissan zainstalował materiały o wyższej jakości niż te stosowane w modelu Bluebird. Welurowa tapicerka pokrywała większość powierzchni, w tym panele drzwi, tunel biegów i fotele. Przed kierowcą znajdowała się nowa deska rozdzielcza pokryta miękkimi tworzywami. Zespół wskaźników był rozszerzony ponad centralnym panelem, na którym znajdowała się standardowa jednostka audio oraz panel sterowania klimatyzacją. W zestawie wskaźników klienci mogli znaleźć duże wskazówki dla prędkościomierza i obrotomierza, a także dwa wskaźniki poziomu paliwa i temperatury płynu chłodzącego. Z tyłu, składana kanapa mogła zwiększyć przestrzeń bagażową z regularnych 460 litrów (16.2 cu-ft.) do imponujących 1,700 litrów (60 cu-ft.).

Pod maską, producent zainstalował gamę silników benzynowych i diesla z czterema cylindrami. Wszystkie były połączone z pięciobiegowymi skrzyniami manualnymi, a czterobiegowa automatyczna była dostępna dla wybranych jednostek napędowych.