1986 Opel Calibra

Opel wprowadził model Calibra jako następcę Manta w 1989 roku, a samochód stał się od razu hitem dzięki przystępnej cenie i sportowemu wyglądowi.

Pod koniec lat 80. na europejskim rynku było zaledwie kilka przystępnych cenowo coupe do codziennej jazdy. Opel zauważył tę lukę i rozpoczął prace nad Calibrą jako sportową alternatywą dla średniej wielkości sedana Vectra. Efektem był łatwy w prowadzeniu i serwisowaniu pojazd, który jednocześnie wyglądał, jakby był gotowy do wyścigów na co dzień, chociaż niektóre wersje nie były szczególnie szybkie. Opel starał się również stworzyć aerodynamiczny pojazd, zdając sobie sprawę, że ma to kluczowe znaczenie dla osiągów i zachowania na drodze. GM zatrudnił Erharda Schnella i Steve'a Lewisa do zaprojektowania Calibry, co zrobili doskonale. Z oporem powietrza wynoszącym zaledwie 0,26, stała się najbardziej aerodynamicznym samochodem produkcyjnym na świecie, rekord ten utrzymywano przez dekadę, aż do momentu wprowadzenia przez Hondę modelu Insight w 1999 roku z oporem 0,25 cd.

Z przodu, Calibra miała smukłe poziome reflektory, które flankował jeden szczelinowy grill. Po liftingu w 1994 roku, oznaczenie przeniesiono z maski do grilla. Na dole, w zależności od wersji, producent zainstalował zaokrąglony zderzak z osłoną i wlotem powietrza. Dostępne były również prostokątne lampy przeciwmgielne.

W profilu, niska sylwetka Calibry chwaliła się mocno nachyloną szybą przednią, za którą znajdował się zakrzywiony dach. W zależności od wersji, był też dostępny wycieraczka tylnej szyby, co było nietypowe dla większości coupe. Posiadała również czarne lub w kolorze nadwozia klamki oraz lusterka. Długie drzwi były bez ram okiennych, co nadawało jej wygląd premium, mimo że nie była w tej klasie. Z tyłu, duża klapa bagażnika miała zintegrowane lampy tylne, które wystawały na boczne błotniki. Pod zaokrąglonym tylnym zderzakiem, Opel zainstalował pojedynczy lub podwójny układ wydechowy.

Opel oferował Calibrę w szerokiej gamie opcji wykończenia wnętrza. Modele bazowe miały obicia z tkaniny, podczas gdy wyższe wersje chwaliły się skórzanymi sportowymi fotelami. Przed kierowcą znajdowała się zaokrąglona deska rozdzielcza z wskaźnikami i zegarami z linii Vectra. Na środkowej konsoli umieszczono przyciski do kontroli klimatyzacji i radia, które było dostępne z odtwarzaczem CD. Między przednimi pasażerami znajdowała się konsola centralna z dźwignią zmiany biegów (lub wybierakiem dla automatycznej skrzyni biegów) i hamulcem ręcznym. Z tyłu, kanapa dzielona oferowała wystarczająco miejsce dla dwóch pasażerów, chociaż przestrzeń nad głową nie była zbyt imponująca.

Pod maską, Opel zainstalował silnik benzynowy o pojemności dwóch litrów z dwiema lub czterema zaworami na cylinder. Później dodano turbodoładowaną jednostkę opracowaną przez Cosworth oraz silnik V6. W zależności od wersji, silniki Calibry były sparowane z pięciobiegową lub sześciobiegową manualną skrzynią biegów lub czterobiegową automatyczną. Chociaż większość wersji przekazywała moc na przednie koła, wybrane wersje były dostępne z napędem na wszystkie koła.