1985 Holden Drover Deluxe

Holden wprowadził w 1985 roku model Drover do swojej oferty, aby uzupełnić lukę w segmencie SUV-ów, mimo że auto było w rzeczywistości przerobioną wersją Suzuki Samurai, które również sprzedawano w Australii jako Sierra.

Oprócz wersji z otwartym dachem, australijski producent pojazdów nalegał, że musi również sprzedawać zamkniętą wersję pojazdu. Ponieważ model z twardym dachem zapewniał lepszy komfort akustyczny i termiczny niż jego kabrioletowy odpowiednik, producent zdecydował się na lepsze wyposażenie pojazdu, dodając przy tym nazwę Deluxe. Jednak to nie pomogło zbytnio australijskiemu producentowi. W 1987 roku GM postanowił wycofać się z umowy z Suzuki dotyczącej projektu Sierra/Drover. Niemniej jednak ich współpraca trwała przy innych modelach.

GM wiedziało, jak tworzyć pojazdy z przerobionymi nazwami, a także zdawało sobie sprawę, że przedni pas to jedna z najważniejszych części do przerobienia. W rezultacie, w 1985 roku model Holden Drover miał prostokątne reflektory zamiast okrągłych, które zainstalowano w Suzuki na modelu Sierra SJ413. Ponadto zmodernizowano także przedni grill, który miał dwa poziome plastikowe żebra, na których umieszczono logo marki.

Podobnie jak jego brat z otwartym dachem, Holden Drover z 1985 roku miał krótki przód z płaskimi powierzchniami. Przednie błotniki, drzwi i tylnie ćwierćbłotniki były płaskie. W końcu Samurai zadebiutował w Japonii jako kei-car i musiał być wąski. W przeciwieństwie do swojego kabrioletowego odpowiednika, miał stałą szybę i podwyższone dach. Okna były duże, ale tylko te w przednich drzwiach mogły się otwierać. Holden sprzedawał także Drovera z inną wersją z twardym dachem, ale o płaskim dachu dla standardowych, nienażonych wersji. Z tyłu, mały samochód terenowy miał drzwi otwierające się na bok, które zapewniały dostęp do małego bagażnika, w którym można było zmieścić jedynie złożoną gazetę. Światła tylne były zamontowane poziomo w tylnym metalowym zderzaku.

Wewnątrz, prosty kokpit wykonany był z twardego plastiku, a przed kierowcą znajdował się prostokątny zestaw wskaźników. Zainstalowano tam dwa duże wskaźniki dla prędkościomierza i obrotomierza, a także wąskie pionowe wskaźniki poziomu paliwa i temperatury płynu chłodzącego, jeden nad drugim. Na centralnej konsoli klienci znaleźli pokrętła do regulacji ogrzewania i wentylacji oraz magnetofon kasetowy, podczas gdy środkowa konsola mieściła dźwignię zmiany biegów oraz dźwignię do skrzyni rozdzielczej. Przednie siedzenia były cienkie i mogły być pokryte winylem, zaś wąska ławka z tyłu mogła pomieścić dwóch pasażerów. Dzięki wyższemu dachowi, Holden Drover z 1985 roku zapewniał wystarczającą ilość miejsca na głowy dla wszystkich pasażerów. Niestety, miejsce na nogi dla osób siedzących z tyłu było bardzo ograniczone.

Pod maską, producent zainstalował silnik benzynowy o pojemności 1,3 litra, połączony z pięciobiegową manualną skrzynią biegów. Skrzynia rozdzielcza miała biegi wysokie i niskie oraz mogła przekazywać napęd na tylne koła lub na wszystkie koła pojazdu. Dzięki solidnym przednim i tylnym osiom, lekki Holden Drover z 1985 roku był bardzo zdolnym autem terenowym, ale niezbyt komfortowym.