1983 Citroen Visa Decapotable

Francuski producent samochodów próbował rozszerzyć gamę modelu Visa o wersję z otwartym dachem, wprowadzając na rynek model Decapotable (Cabriolet) w 1984 roku, chociaż produkował go tylko przez dwa lata.

Na początku lat 80. Citroën miał kilka udanych modeli, takich jak Visa, i starał się zwiększyć swój udział w rynku, wprowadzając nowe warianty. Oprócz pięciodrzwiowego hatchbacka, Visa miała również trzydrzwiową wersję o nazwie Axel. W tym samym czasie europejscy kierowcy zaczęli doceniać samochody z otwartym dachem, a francuski producent uznał, że budowa takiej wersji poszerzyłaby portfele jego klientów. Ponieważ nie mógł przeznaczyć osobnego miejsca na taki samochód z niszowego segmentu, skontaktował się z francuskim karosownikiem Heuliez, aby zrealizować to zadanie. Na początku warsztat stworzył prototyp w wersji cabrio na bazie modelu Axel, ale Citroën odrzucił ten pomysł i wybrał pięciodrzwiową wersję Visa. W rezultacie, w latach 1983-1985, Heuliez przekształcił ponad 2500 pojazdów, zamieniając metalowy dach na materiałowy.

Ponieważ samochód był oparty na modelu Visa, dzielił z nim ten sam kanciasty przód wyposażony w prostokątne reflektory, jak jego niekabrioletowy odpowiednik. Mimo że był to droższy model, producent nie rozważał oferowania wersji Decapotable z zderzakiem w kolorze nadwozia i pozostawił go w czarnym, niepomalowanym kolorze. Niemniej jednak poprawił wygląd samochodu, dodając czarne wykończenie wokół przedniego pasa.

Profil samochodu pokazuje, że w większości był to kabriolet, ponieważ miał cztery standardowe drzwi i stałe słupki B. Czarne lusterka, klamki i plastikowe elementy również były częścią cięć kosztów wprowadzonych przez Citroën. Mimo to klienci mogli zamówić samochód z aluminiowymi felgami zamiast stalowych z nakładkami oferowanych w podstawowym modelu Visa. Ponieważ dach z materiału był długi, a Heuliez musiał zachować cztery miejsca siedzące, jedyną opcją było złożenie dachu za kabiną, nad bagażnikiem. Doprowadziło to do nieatrakcyjnego, ale funkcjonalnego rozwiązania.

Ta wersja była oparta na zmodernizowanej wersji modelu Visa, więc miała zmieniony wystrój wnętrza. Plastikowy kokpit miał zestaw wskaźników przed kierowcą i schowek pod nim, z przodu pasażera. Kierowca miał do czynienia z kierownicą z jednym ramieniem oraz dźwigniami kierunkowskazów i wycieraczek za nią. Z przodu producent zamontował zestaw siedzisk kubełkowych z dużymi zagłówkami, podczas gdy z tyłu zamiast składanej kanapy, jak w standardowym modelu Visa, umieszczono stałą ławkę. Nie było żadnych wyszukanych systemów, takich jak klimatyzacja czy elektryczne szyby. Jedyną opcją, jaką mogli dodać klienci, było radio zamontowane w centralnej konsoli.

Pod maską Citroën zamontował czterocylindrowy silnik o pojemności 1,1 litra jako jedyną opcję dla wersji z otwartym dachem modelu Visa. Jego mała pojemność wystarczała do uzyskania 50 PS (49 hp), które były przekazywane na przednie koła poprzez czterobiegową skrzynię manualną.