1982 Chevrolet Camaro

Chevrolet wprowadził trzecią generację modelu Camaro jesienią 1981 roku na rok modelowy 1982, a nowy model był rewolucyjny pod wieloma względami, mimo że niektóre wersje miały swoje problemy.

Do 1981 roku druga generacja Camaro przeszła kilka aktualizacji i liftingów w porównaniu do modelu z 1970 roku. Jednakże zaczęła wykazywać oznaki starzenia się, a Chevrolet wiedział, że musi ją zastąpić. To rzadkość, aby sportowy samochód pozostawał na rynku przez tak długi czas. Nowy design nadal oparty był na platformie F-Body, ale miał nadwozie hatchback. Dodatkowo wprowadzono nowoczesne funkcje, takie jak elektroniczna deska rozdzielcza, wtrysk paliwa i pięciobiegowe skrzynie manualne. Co więcej, był to pierwszy model Camaro, który był napędzany silnikami czterocylindrowymi, sześciocylindrowymi i ośmiocylindrowymi. W rezultacie, w swoim pierwszym pełnym roku produkcji, Chevrolet Camaro z 1982 roku sprzedał ponad 173 000 egzemplarzy.

Chevrolet Camaro z 1982 roku charakteryzował się nowoczesnym wyglądem przodu z wciętymi prostokątnymi reflektorami w układzie czwórkowym. Flankowały je przylegające do siebie panele, prowadzące do płaskiej maski. Samochód miał otaczający plastikowy zderzak, który obejmował kratkę na dolnej stronie, otoczoną dostępnymi lampami przeciwmgielnymi. Dodatkowo na dole umieszczono spojler, co poprawiło aerodynamikę.

O niskim profilu, Camaro z 1982 roku przypominało swojego poprzednika. Jednak kanciaste linie i szyba czołowa nachylona pod kątem 62 stopni były unikalne w ofercie producenta. Podobnie jak jego poprzednik, miał krótką karoserię zakończoną opadającym tyłem. Różnił się tym, że miał szklany hatch z tyłu zamiast standardowego bagażnika, a tylna wycieraczka była dostępna za dodatkową opłatą. Dzięki temu projektowi Chevrolet znacznie poprawił zdolność samochodu do przewożenia większej ilości bagażu. Producent oferował pojazd z wyborem 14- lub 15-calowych lekkich felg aluminiowych. Z tyłu zainstalowano szerokie prostokątne światła tylnie oraz trzecią lampę hamulcową na klapie.

Wewnątrz klienci znaleźli kabinę inspirowaną samolotami z deską rozdzielczą, która miała szeroki pionowy panel rozciągający się między słupkami A. Przed kierowcą znajdowała się deska rozdzielcza z dużymi wskaźnikami prędkościomierza i obrotomierza, flankowanymi wskaźnikami poziomu paliwa, amperomierza i ciśnienia oleju. Prędkościomierz miał unikalny design z podwójnym wskazaniem, gdzie prędkość była pokazana w milach na godzinę po lewej stronie i w kilometrach na godzinę po prawej, w zależności od rynku. Ponadto producent oferował również elektroniczną deskę rozdzielczą jako opcję. Między przednimi fotelami, Camaro z 1982 roku miało konsolę centralną, która mieściła dźwignię zmiany biegów, przyciski do otwierania szyb i hatcha, elektroniczny zegar oraz podłokietnik z przestrzenią do przechowywania poniżej. Zaskakująco, na desce rozdzielczej nie było schowka. Z tyłu znajdowało się składane siedzenie, które było profilowane dla dwóch pasażerów.

Pod maską Chevrolet zainstalował wybór silników czterocylindrowych, sześciocylindrowych i ośmiocylindrowych, których moc wahała się od 90 KM do 170 KM (91 PS do 172 PS), w zależności od wersji. Były one połączone z czterobiegową skrzynią manualną lub trzybiegową automatyczną. Dzięki niskiemu oporowi aerodynamicznemu wynoszącemu zaledwie 0,374 (w porównaniu do 0,412 w Camaro z 1981 roku), osiągi były lepsze.