1979 Oldsmobile Toronado

Trzecia generacja Toronado oznaczała poważne zmniejszenie rozmiarów dla niegdyś imponującego luksusowego coupe oferowanego przez Oldsmobile.

W trakcie "epoki malaise" Toronado straciło swoje potężne silniki oraz dużą wielkość. Wszystko to zmieniło się w 1978 roku, gdy na rynek trafił model z rocznika 1979. Od tego roku zaczęły obowiązywać przepisy CAFE, a Oldsmobile musiało zmniejszyć swoje eleganckie coupe. Dodatkowo, była to pierwsza (i jedyna) generacja tego modelu, która oferowała silnik diesla.

Wygląd samochodu nadal był imponujący dzięki płaskiemu przodowi z czterema prostokątnymi reflektorami i chromowanym grillem. Jednak z profilu, zespołowi projektowemu udało się stworzyć elegancki kształt pojazdu z nieco opadającym, krótkim tyłem.

Wewnątrz producent zainstalował podwójny fotel z przodu. Później Oldsmobile dodało również fotele kubełkowe do listy opcji. Wysoka deska rozdzielcza miała kwadratowy zestaw wskaźników przed kierowcą oraz centralny panel, na którym umieszczono sterowanie audio i klimatyzacją. Z tyłu znajdowało się wystarczająco dużo miejsca dla dwóch dorosłych pasażerów na wygodnej kanapie.

Toronado z 1979 roku było pierwszym modelem, który otrzymał niezależne zawieszenie tylne przejęte z Cadillaca. Dzięki temu było bardziej komfortowe i miało lepsze trzymanie drogi niż jego poprzednik. Dodatkowo, ponieważ samochód ważył prawie 1000 funtów (450 kg) mniej niż jego poprzednik, oferował lepszą efektywność paliwową. Pod maską, Oldsmobile zamontowało wybór czterech silników: trzy na benzynę i jeden na olej napędowy. W latach 1979-1981 skrzynia biegów była trzybiegowa automatyczna, a od 1981 roku została zastąpiona czterobiegową automatyczną.