1979 Mercedes-Benz G-Class Convertible (W460)

Ikoniczny Mercedes-Benz Klasa G rozpoczął swoją karierę w 1979 roku, a wersja podstawowa była oferowana w konfiguracji kabrioletu i dostępna z krótkim rozstawem osi.

Na początku lat 70. Mercedes-Benz zaczął pracować nad nowym pojazdem terenowym, który stał się Klasą G z 1979 roku. Litera G w nazwie pochodzi od Gelandewagen, co oznacza pojazd terenowy. Rozwój auta rozpoczął się, gdy szach Iranu, Mohammad Reza Pahlavi, znaczny udziałowiec Mercedes-Benz, przekonał zarząd firmy do stworzenia pojazdu, który mógłby dotrzeć wszędzie. To był świetny pomysł, zwłaszcza że rynek europejskich pojazdów terenowych nabierał tempa po pojawieniu się Range Rovera od Land Rovera w 1970 roku oraz Serii III w 1971 roku. Niemiecka marka nawiązała współpracę z austriacką firmą Steyr, aby produkować to auto, które w dużej mierze było ręcznie robione. W efekcie wersja kabriolet była najtańsza, szczególnie że wszystkie wersje były zbudowane na ramie ladder.

Aby zrealizować projekt, auto musiało mieć krótki zwis przedni. Projektanci musieli stworzyć płaską przednią część nadwozia. Aby chronić ją przed zarysowaniami i czynnikami atmosferycznymi, zastosowano szeroką czarną kratkę, która również integrowała wysoko umieszczone reflektory. Powyżej nich, na szczycie błotników, umieszczono światła parkingowe i kierunkowskazy, które również stały się znakiem rozpoznawczym tego pojazdu. Z profilu, Kabriolet Klasy G miał płaską i stromą szybę przednią. Płaskie boczne panele były przerywane jedynie przez czarną listwę dekoracyjną i uchwyty drzwiowe w stylu chwytnym. Za drzwiami umieszczono łuk bezpieczeństwa, który chronił pasażerów z przodu w przypadku przewrócenia się pojazdu. Z tyłu ręcznie składany materiałowy dach miał plastikowe okna. Ostatecznie, z tyłu, zamontowano drzwi półotwierane na boku, które także pełniły funkcję wsparcia dla koła zapasowego.

W kabinie umieszczono dwa płaskie fotele dla pasażerów z przodu oraz składane siedzenie z tyłu. Przed kierowcą, Mercedes-Benz zainstalował mały zestaw wskaźników z trzema zegarami, które pokazywały prędkość po lewej stronie, licznik obrotów na górze w środkowej części oraz wskaźniki paliwa i temperatury po prawej stronie. Dodatkowo były też lampki kontrolne. Na centralnej konsoli, Kabriolet Klasy G miał sterowanie ogrzewaniem, popielniczkę oraz opcjonalny zestaw audio. Pomiędzy przednimi siedzeniami zamontowano dźwignie blokujące przednie i tylne różnicowe, dźwignię zmiany biegów oraz dźwignię skrzyni rozdzielczej.

Mercedes-Benz oferował Klasę G w wersji kabriolet z wyborem czterech silników, dwóch benzynowych i dwóch wysokoprężnych. Standardowo były one połączone z czterobiegową manualną skrzynią biegów. Później dla wersji 300 GD dostępna stała się czterobiegowa automatyczna skrzynia biegów. Dzięki sztywnym osiom i sprężynom śrubowym, auto doskonale radziło sobie w terenie, ale na zwykłych drogach nieco gorzej. Mimo to, nie odstraszyło to klientów.