1979 Mercedes-Benz G-Class 5-Door

Na świecie jest niewiele samochodów, które osiągnęły status ikony, takich jak Mercedes-Benz Klasa G, wprowadzony przez niemieckiego producenta w 1979 roku i dostępny w różnych kształtach i rozmiarach.

Na początku lat 70. szach Iranu, Mohammad Reza Pahlavi, potrzebował solidnego pojazdu dla swojej armii. Jako ważny inwestor w Mercedes-Benz, przekonał zarząd firmy do opracowania takiego modelu. W tym samym czasie w Wielkiej Brytanii, Land Rover zyskiwał popularność dzięki modelom Serii III oraz Range Rover. W rezultacie rozpoczęto prace nad Gelandewagen (pojazd terenowy w języku niemieckim). Aby go stworzyć, Mercedes-Benz nawiązał współpracę z austriackim producentem Steyr, co zaowocowało modelem Klasy G w 1979 roku. SUV początkowo dostępny był w wersjach z krótkim lub długim rozstawem osi, pięcioma rodzajami karoserii oraz czterema silnikami. Jednym z pierwszych dużych zamówień było zamówienie od szacha Iranu, jednak Rewolucja Islamska miała miejsce zanim samochody zostały dostarczone. Nie powstrzymało to niemieckiego producenta przed kontynuowaniem produkcji i sprzedażą pojazdu w różnych miejscach. Samochód otrzymał wewnętrzny kod W460.

Inżynierowie Mercedes-Benz użyli drewna zamiast gliny do formowania pojazdu, ponieważ ten materiał lepiej odpowiadał ich wizji. Chcieli, aby pojazd wyglądał na solidny, z płaskimi powierzchniami. W efekcie nawet przednia część była płaska. Dominował w niej czarny grill, a po bokach zamontowano reflektory. Aby chronić kierunkowskazy, zamontowano je na górnej części przednich błotników, flanking hood.

Wersja pięciodrzwiowa skierowana była do osób poszukujących pojazdu rekreacyjnego. Klasa G miała możliwość pokonywania różnych rodzajów terenu, co czyniło ją idealnym wyborem do biwakowania i wyjazdów do lasu, bez obaw o utknięcie w trudnym terenie. Mercedes-Benz zaprojektował pojazd z płaskimi panelem bocznymi, aby lepiej je chronić. Jedynymi elementami, które były szersze od karoserii, były klamki drzwi i lusterka. Eksponowane zawiasy przednich drzwi stały się charakterystycznym elementem pojazdu. Z tyłu SUV miał drzwi otwierane na bok, które jednocześnie podpierały zapasowe koło.

Wnętrze Mercedes-Benz zaprojektował w sposób zupełnie różniący się od innych luksusowych pojazdów tej marki. Tapicerka z materiału i kwadratowa deska rozdzielcza bardziej przypominały Furgonetkę niż drogi, luksusowy SUV. Mimo to klienci je doceniali za łatwość obsługi. Przed kierowcą znajdował się mały zestaw wskaźników z trzema tarczami. Po lewej stronie był prędkościomierz, a po prawej wskaźniki poziomu paliwa i temperatury płynu chłodzącego. Pomiędzy nimi, u góry, producent zamontował obrotomierz. W zależności od opcji, w centralnej konsoli znajdowały się radioodtwarzacz, analogowy zegar, regulator ogrzewania i popielniczka. Pomiędzy przednimi siedzeniami znajdowały się dźwignia biegów, dźwignia skrzyni rozdzielczej oraz dwa przyciski do blokowania przednich i tylnych mechanizmów różnicowych. Z tyłu, kanapa była na tyle szeroka, by pomieścić trzy dorosłe osoby, a za nimi znajdował się bagażnik.

Najważniejszą częścią pojazdu był jego chassis, który przyczynił się do sławy Klasy G na całym świecie. Napęd wyposażony był w skrzynię rozdzielczą z równomiernym rozkładem momentu obrotowego 50:50 pomiędzy przednią a tylną osią. Choć była to zaleta w warunkach terenowych, mniej sprawdzała się w użyciu na drogach, ponieważ SUV nie miał centralnego mechanizmu różnicowego. Został on dodany później.