1978 Chevrolet Camaro Z28

Wiosną 1977 roku fani Chevroleta byli zachwyceni, gdy dowiedzieli się, że marka z bow-tie przywróciła ukochaną wersję Z28 modelu Camaro, a poza silnikiem, pozostałe ulepszenia były znaczne.

Chevrolet wprowadził nazwę Z/28 (później po prostu Z28) w grudniu 1966 roku jako specjalny pakiet wydajnościowy, który klienci mogli zamówić dla pierwszej generacji Camaro. Ewolucja tej wersji była związana z zasadami Sports Car Club of America, które wymagały, aby samochody rywalizujące w serii Trans Am miały silniki o pojemności do 302 cu-in (4,998 cc). Jednak Chevrolet dysponował tylko mniejszymi lub większymi silnikami. W rezultacie inżynierowie wpadli na genialny pomysł, aby połączyć blok silnika V8 o pojemności 237 z innymi elementami i kolektorami, co dało moc 302.4 cu-in (4,955 cc). Przechodząc do drugiej generacji Camaro, wersja Z28 nadal była dostępna. Jednak w 1974 roku Chevrolet zrezygnował z tej wersji, ponieważ jej posiadanie stało się zbyt kosztowne z powodu rosnących cen ubezpieczeń. Niemniej jednak samochód był dużym pożeraczem paliwa, a po kryzysie naftowym w 1973 roku efektywność paliwowa stała się problemem dla większości kierowców. Następnie, z powodu nowych zasad dotyczących zanieczyszczenia i użycia benzyny niskolejonej lub bezolowej, Z28 został wycofany. A potem, w 1977 roku, Chevrolet przywrócił tę wersję.

Z przodu Chevrolet zastąpił wcześniej używaną chromowaną metalową zderzaką zderzakiem w kolorze nadwozia, który miał gumową listwę. Główna krata była wykonana z urethanu i miała po bokach światła parkingowe, które pełniły również funkcję kierunkowskazów i głównych świateł. Zainstalowano je w głębokich indywidualnych wlotach powietrza, podobnych do tych z modelu z roku 1974. Dla Z28 dostępna była nowa maska z wypukłością. Niżej, pod zderzakiem, producent dodał drugi wlot powietrza, który zwiększył obszar chłodzenia.

Niska linia nadwozia drugiej generacji Camaro sprawiała, że ten pony car wyróżniał się spośród innych pojazdów. Klienci mogli wybrać przednie błotniki z fałszywymi wlotami, które podkreślały sportowy charakter samochodu. Standardowo montowano zestaw siedmiocalowych kół w kolorze nadwozia, o szerokości 14 cali. Chevrolet oferował samochód w pięciu kolorach: białym, srebrnym, jasnoniebieskim metalicznym, jaskrawym żółtym, metalicznym camelu i czerwonym. Jedną z cech zewnętrznych, której nie było w poprzednich wersjach Z28, był dach T-top, który szybko przekształcał coupé w pojazd dający możliwość jazdy z otwartym dachem. Demontowalne szklane panele można było bezpiecznie przechować w specjalnej komorze w bagażniku. Z tyłu producent zainstalował nowe światła tylne o tym samym prostokątnym kształcie, co w modelu z 1974 roku, choć w trzech kolorach.

Wewnątrz znalazło się wiele ulepszeń. Jednym z najważniejszych było regulowane w sześciu pozycjach koło kierownicy, które ułatwiało wsiadanie i wysiadanie kierowcy. Deska rozdzielcza była całkowicie nowa. Miała prostokątny kształt i integrowała w sobie prędkościomierz, obrotomierz, amperomierz, wskaźnik temperatury płynu chłodzącego, poziom paliwa oraz elektroniczny zegar. Oprócz wspomagania kierownicy i hamulców, Chevrolet Camaro Z28 z 1978 roku mógł być również zamówiony z klimatyzacją i oknami elektrycznymi.

Pod maską znajdował się już znany silnik V8 o pojemności 350. Jednak z powodu surowszych regulacji dotyczących emisji oraz nadchodzących przepisów CAFE, które miały wejść w życie w 1978 roku, moc spadła do 170 KM (172 PS) lub nawet 160 KM (162 PS). Ten drugi wariant dotyczył pojazdów wyposażonych w pakiet emisji na dużych wysokościach. Silnik był połączony jako standard z czterobiegową manualną skrzynią biegów. Klienci mogli zamówić opcjonalną czterobiegową skrzynię biegów o wąskim przełożeniu lub trzybiegową automatyczną.