1971 Maserati Bora

Pod koniec lat 60. Citroen złożył ofertę rodzinie, która posiadała markę Maserati, nabył włoskiego producenta samochodów, zainwestował w niego pewne środki, a Bora była jednym z pierwszych efektów tej współpracy.

Mimo że Citroen nie chciał angażować się w produkcję supersamochodów, zarząd był zafascynowany pomysłem posiadania takiej marki pod swoim skrzydłem. Dodatkowo Maserati dysponowało wysoko ocenianymi silnikami, których francuski producent nie miał. Inżynierowie obu firm współpracowali i dzielili się swoimi doświadczeniami, a Bora, która zadebiutowała w 1971 roku, była jednym z samochodów, które skorzystały na tym połączeniu.

Stylistyka pojazdu była dziełem Giorgetto Giugiaro, a Bora otrzymała chowane reflektory oraz smukłą atrapę chłodnicy z przodu, podzieloną na pół, aby zrobić miejsce na "Tridente", czyli logo Maserati. Z profilu, niezwykle dobrze wyważony wygląd samochodu wyróżniał się kabiną umieszczoną w środku i opadającą linią za nią. Co ciekawe, mimo że samochód miał silnik umieszczony centralnie, nie był wyposażony w szerokie wloty powietrza po bokach ani na dachu. Z tyłu Giugiaro zaprojektował tylną część nadwozia z górnymi lampami tylnymi, chromowanym zderzakiem oraz czterema końcówkami wydechu.

Wnętrze luksusowego coupe witało kierowcę dużym panelem deski rozdzielczej z dwoma dużymi wskaźnikami prędkościomierza i obrotomierza oraz sześcioma innymi zegarami dla różnych funkcji pojazdu. Dodatkowo producent umieścił radio obok kierowcy, co sprawiało, że pasażer z boku nie miał do niego dostępu. Co więcej, wysoki tunel środkowy, w którym znajdowała się dźwignia zmiany biegów, dzielił kabinę na dwie wyraźne strefy.

Silnik o pojemności 4,7 litra umieszczony wzdłużnie w środkowej części samochodu przekazywał swoją moc na tylne koła za pomocą pięciobiegowej skrzyni manualnej. Citroen wprowadził kilka rozwiązań mających na celu poprawę działania układu sprzęgła oraz pomógł włoskiemu producentowi stworzyć lepsze zawieszenie dla Bory.