1970 Mazda Capella RX-2

Mazda zaprezentowała model Capella w 1970 roku, a obok wersji z silnikiem czterocylindrowym, wprowadziła także wersję z silnikiem Wankela, noszącą nazwę RX-2.

W Japonii pojazdy z silnikami większymi niż 1.5 litra podlegały karom podatkowym. Dlatego Mazda wpadła na pomysł, aby zainstalować silnik rotacyjny pod maską Capelli. Ten silnik został opracowany przez niemieckiego inżyniera Felixa Wankela i zamiast tradycyjnych tłoków, które poruszają się w górę i w dół w cylindrach, korzystał z innego systemu. Dzięki temu RX-2 mógł zapewnić moc większego silnika, ale wciąż był klasyfikowany jako jednostka 1.3-litrowa. Mazda oferowała RX-2 zarówno jako coupe, jak i sedan, co pomogło zwiększyć sprzedaż, szczególnie wśród młodych klientów.

Obie wersje Capelli/RX-2 miały ten sam przedni pas, który był wyposażony w prostokątne lub cztery okrągłe reflektory, w zależności od rynku. Flankowały one poziomo żaluzjowaną atrapę chłodnicy, na której środku znajdował się pionowy chromowany element ozdobny z trójkątnym wcięciem. To nawiązywało do wirującego tłoka Wankela wewnątrz silnika. Pomiędzy reflektorami a chromowanym zderzakiem, producent zamontował prostokątne lampy kierunkowskazów. Dwa dodatkowe wąskie grille znajdowały się powyżej i poniżej zderzaka.

Profil RX-2 ujawniał pojazd o kształcie coupe, z krótkim przodem, panoramiczną szybą i kabiną z nachyloną tylną szybą. Mimo że wyglądał bardziej jak fastback, RX-2 Coupe był dwudrzwiowym sedanem. Jego czterodrzwiowy odpowiednik miał inny tył, z bardziej klasycznym wyglądem dla kabiny pasażerskiej. Obie wersje miały kierunkowskazy na przednich błotnikach oraz chromowane uchwyty do drzwi. Krzywa linia nad tylnymi błotnikami nawiązywała do stylizacji „butelki Coca-Coli” amerykańskich muscle carów lat 60-tych, mimo że ta era niemal już się kończyła, gdy Capella/RX-2 pojawiła się na rynku. Na końcu, inspirowane europejskim stylem podwójne okrągłe lampy tylnie zamontowane po bokach starały się nadać pojazdowi sportowy charakter.

W środku, producent zainstalował dwa fotele kubełkowe z przodu oraz ławkę z tyłu. Klienci mieli opcję wyboru tapicerki materiałowej lub winylowej. Przed kierowcą znajdował się zestaw wskaźników z dialsami w stylu lornetki. Po lewej stronie zamontowano prędkościomierz, a po prawej obrotomierz oznaczony do 9,000 obrotów na minutę (czerwona strefa przy 6,500). Flankowały go trzy dodatkowe wskaźniki, zamontowane wewnątrz okrągłego panelu, pokazujące temperaturę płynu chłodzącego, poziom paliwa oraz amperomierz. W centralnej konsoli znajdował się lewarek zmiany biegów. Kontrolki systemu wentylacji umieszczono na centralnej konsoli, a radio znajdowało się powyżej niej, na desce rozdzielczej, obok analogowego zegara.

Pod maską, silnik rotacyjny był główną różnicą między RX-2 a Capellą. Według standardów tamtych czasów, jednostka Wankela z podwójnym wirnikiem była uznawana za mającą pojemność 1.2 litra. Choć nie był to najmocniejszy silnik na rynku, był mocniejszy niż wiele większych silników, które cierpiały z powodu wyższych podatków.