1963 Jeep Wagoneer

W 1962 roku Kaiser Jeep wprowadził linię Wagoneer jako zamiennik pięciodrzwiowego modelu Jeep Station Wagon, który był produkowany od 1946 roku, a różnica była ogromna.

Kaiser Jeep był outsiderem w rywalizacji z wielką trójką: Detroit, Fordem, Chryslerem i General Motors, ale w jednym obszarze radził sobie doskonale: produkcji samochodów terenowych. Niestety, amerykańscy klienci bardziej cenili sobie zwykłe sedany i komfortowe pojazdy, takie jak Chevrolet Impala, Ford Galaxie i Chrysler 300. Mimo to, Jeep nie poddał się i stworzył linię Wagoneer opartą na tym samym podwoziu co pickup Jeep Gladiator. Co więcej, Stany Zjednoczone dopiero co wychodziły z recesji z lat 1957-1958. W rezultacie zakup drogiego pojazdu nie wchodził w grę. A jednak, nowy model odniósł sukces, a w 1963 roku Kaiser dodał nazwę Jeep do swoich osiągnięć, tworząc Kaiser Jeep Corporation. To był moment, w którym Jeep stał się znany nie tylko dzięki swoim wytrzymałym, wszędobylskim pojazdom, ale także dzięki komfortowym, niemal luksusowym SUV-om. Dodatkowo, ten czterodrzwiowy, komfortowy samochód 4x4 zadebiutował osiem lat przed tym, jak Rover wprowadził pierwszą generację dwu drzwiowego Range Rovera.

Producent samochodów zaprezentował Wagoneera pod koniec 1962 roku na rok modelowy 1963, a przód pojazdu miał charakterystyczny kształt, który go wyróżniał. Wysoka kratka chłodnicy przypominała grecką świątynię i miała jedenaście pionowych chromowanych szczebli, zamiast tradycyjnej siedmiolamelowej kratki Jeepa. Po obu stronach znajdowały się cztery okrągłe reflektory, z mniejszymi w środku. Poniżej zamontowano sygnalizatory kierunkowskazów oraz chromowany zderzak.

Z profilu, kształt kombi pojazdu był atrakcyjny dla klientów poszukujących samochodu rodzinnego z pewnymi możliwościami terenowymi. Kwadratowe nadkola oraz płaskie panele drzwiowe z dwoma wcięciami tworzyły wizerunek wytrzymałego pojazdu. Dodatkowo, producent umieścił lusterka drzwiowe nad przednimi błotnikami w modelu z 1963 roku, co czyniło go innym od innych SUV-ów z tego okresu. W następnym roku, Jeep przeniósł je na drzwi, tuż przed trójkątnymi oknami uchylnymi. Duża powierzchnia szklana i stylowe, pochylone do przodu słupki D dawały klientom wrażenie, że Wagoneer nie został stworzony na plac budowy ani do wykonywania trudnych zadań, a może być doskonałym samochodem na co dzień. Z tyłu zamontowano okno tylne, które można było opuszczać, chowane w składanej klapie bagażnika. Zestaw czerwonych tylnych lamp ozdabiał krawędzie błotników, a poniżej znajdowały się światła cofania.

Tylko gdy klienci weszli do wnętrza kabiny, zdawali sobie sprawę, że Wagoneer nie miał nic wspólnego z użytkowymi pojazdami głównych konkurentów SUV-ów. Jego deskę rozdzielczą pokrytą winylem, ławkowe siedzenia w obu rzędach oraz przestronną kabinę uznawano za wygodne dla większości rodzin. Dodatkowo, począwszy od modelu 1964, producent wprowadził jednostkę klimatyzacyjną na liście opcji. Kierowca miał przed sobą kierownicę z dwoma ramionami, w której znajdował się mały zestaw wskaźników, a półokrągły prędkościomierz dominował nad licznikiem kilometrów. Z tyłu zamontowano składane siedzenie, gdzie mogło usiąść trzech pasażerów. Dodatkowo, SUV zaczął być dostępny z pasami bezpieczeństwa w 1964 roku.

Pod maską, Wagoneer rozpoczął swoją podróż od silnika sześciocylindrowego o pojemności 3,8 litra z podwójnym gaźnikiem. Był połączony z trzybiegową skrzynią biegów, a automatyczna była na liście opcji. Wszystkie wersje miały napęd 4x4 oraz niezależne przednie zawieszenie, co sprawiało, że jazda przypominała prowadzenie sedana, a nie SUV-a. Z drugiej strony, do jazdy w terenie, Jeep zainstalował manualne blokady piast, dwu-biegową skrzynię rozdzielczą oraz sztywną oś z tyłu. Później dostępny stał się także silnik V8 o pojemności 327 cali sześciennych.