1961 Mercedes-Benz 190 (W110)

Po zakończeniu produkcji modelu 190, Mercedes-Benz wprowadził na rynek model W110 w 1961 roku jako sedan średniej wielkości, znany również jako "Heckflosse" (w tłumaczeniu na polski "fin-tailed").

Była to era ostro zakończonych tylnych błotników, a niemiecki producent samochodów podążył za tym trendem projektowym, tworząc model W110, stąd jego przydomek. Była to radykalna zmiana w designie w porównaniu z gamą "Ponton". Aby obniżyć koszty produkcji, marka z trzema gwiazdkami wykorzystała te same osie, które były zainstalowane w modelach 220b.

Na przodzie zachowano tę samą przednią osłonę z wąskim i wysokim grillem zamontowanym pionowo. Z przodu, w dolnej części, producent zamontował chromowany zderzak, który owijał rogi. Po bokach, zespół projektowy stworzył lekko opadającą linię, która podkreślała rozmiar tylnych błotników. Na końcu, z tyłu, Mercedes-Benz dodał światła tylne zamontowane poziomo, umieszczone między pokrywą bagażnika a chromowanym zderzakiem.

Wnętrze wyróżniało się pochyloną i wąską deską rozdzielczą, która miała wyższy obszar dla zestawu wskaźników. Producent zainstalował albo pionowe wskaźniki z przesuwanymi elementami, albo okrągłe wskaźniki dla prędkościomierza oraz wskaźników ciśnienia oleju, temperatury płynu chłodzącego i poziomu paliwa. Pomiędzy nimi, w górnej części, Mercedes-Benz dodał zegar. Wygodne siedzenia były przystosowane dla maksymalnie pięciu pasażerów.

W 1961 roku producent oferował pojazd z silnikiem benzynowym o pojemności 1.9 litra, czterocylindrowym w układzie prostym. Później Mercedes-Benz dodał do oferty wersję diesla, która sprzedawała się w większych ilościach niż wariant z zapłonem iskrowym.