1961 Lincoln Continental

Czwarta generacja modelu Continental była pierwszą w swojej historii, która wyprodukowano nieprzerwanie przez osiem lat oraz pierwszą w rodzinie, która stała się samochodem prezydenckim.

Lincoln borykał się z problemami po ogromnych stratach finansowych związanych z trzecią generacją modelu Continental. Amerykańska marka produkowała ten model tylko przez dwa lata, między 1958 a 1960 rokiem, i musiała go wycofać z rynku z powodu spadającej sprzedaży. Jego następcą, model 1961 Lincoln Continental, był całkowitą niespodzianką dla klientów. Był krótszy, miał rewolucyjny wygląd jak na tamte czasy i był wyposażony w nowoczesne technologie, takie jak automatyczne ściemnianie świateł. Warto zauważyć, że wiele producentów samochodów nie oferowało tego nawet po sześciu dekadach. Niestety, trzecia generacja modelu Continental zyskała przezwisko "Kennedy Lincoln", ponieważ to właśnie w tym pojeździe został postrzelony były prezydent Stanów Zjednoczonych w 1963 roku.

Model 1961 Lincoln Continental miał przednią część prawie całkowicie pokrytą szeroką kratką z prostokątnym wzorem, zintegrowaną z okrągłymi reflektorami w owalnych klastrach. Jednak rok później producent podniósł je o około cal (2,5 cm) dla lepszego oświetlenia podczas nocnej jazdy. Powyżej kratki zamontowano ozdobny element z wydłużonymi ramionami w kształcie Gwiazdy Północnej, który wystawał ponad prostokątną pionową plakietkę. Równocześnie chromowany zderzak rozciągał się od jednego do drugiego boku, z wyższymi zewnętrznymi częściami, natomiast na dolnej stronie zintegrowano lampy kierunkowskazów.

Dzięki niskiej sylwetce z prostymi liniami i chromowanymi detalami, długi chromowany pas zaczynał się od przedniego krawędzi błotników i biegł wzdłuż linii pasa do lamp tylnych. Przerwał go jedynie styl drzwi oraz starannie ukryta antena za grubymi słupkami C. W drzwi tylnych zastosowano zawiasy, które miały automatyczny mechanizm, który nieco opuszczał lub podnosił okna po naciśnięciu przycisku z klamek lub wewnątrz. To było unikalne na rynku. Panele drzwi tylnej także miały lekkie wzniesienie w górę, tuż przed słupkami C. Wreszcie, z tyłu model 1961 Lincoln Continental miał płaską pokrywę bagażnika oraz kratkę na tylnej części, nawiązującą do tej z przodu. Zestaw pionowych świateł tylnych otaczał je, a masywny chromowany zderzak znajdował się na dolnej stronie.

Wewnątrz model 1961 Lincoln Continental starał się zaimponować klientom niewidzianymi wcześniej funkcjami. Producent oferował system automatycznego przyciemniania, oparty na czujniku zamontowanym na desce rozdzielczej. Kierownica z trzema ramionami znajdowała się naprzeciwko poziomego prędkościomierza z maksymalną prędkością 120 mph, analogowego zegara oraz wskaźników poziomu paliwa i temperatury płynu chłodzącego. Na centralnej konsoli Lincoln zainstalował dużą popielniczkę lub, opcjonalnie, chowany wentyl V-kształtny dla pojazdów wyposażonych w klimatyzację. Radio powyżej również było standardem. W pojeździe zamontowano dwa kanapy, oferujące dużo miejsca na nogi i wysokości. Ponadto, dodano składane podłokietniki, które okazały się przydatne, gdy podróżowały tylko cztery osoby, w tym kierowca.

Pod maską Lincoln zainstalował silnik benzynowy V8 o pojemności 430 ci (7,0 litra), zasilany przez gaźnik o dwóch korpusach. Połączono go z trzema-biegową automatyczną skrzynią biegów, która przekazywała moc na tylne koła. Producent zastosował cztery bębnowe hamulce w tym olbrzymim pojeździe, co było powszechne w amerykańskich samochodach tamtych czasów.