1955 Chevrolet Corvette

Po wprowadzeniu na rynek modelu Corvette, GM zauważyło, że jego klienci nie byli zbyt zadowoleni z białego roadstera, który wyprodukowano, więc przygotowano dla niego ulepszoną wersję na rok modelowy 1955.

Po zatrudnieniu Zory Arkus-Duntova, kierownictwo Chevroleta wysłuchało, co miał do powiedzenia ten kierowca wyścigowy i inżynier, i awansowało go do bliskiej współpracy nad projektem Corvette. Mimo że nie był zatrudniony w General Motors, gdy samochód został zaprezentowany w 1953 roku na Motorama, wielu uznało go za ojca Corvette. Jego pomysły utrzymały samochód na liniach montażowych, gdy wielu innych uważało, że mały biały roadster to porażka. Myślał inaczej, a jego pomysły uratowały auto, które stało się najbardziej legendarnym amerykańskim samochodem sportowym.

Choć Duntov nie był w pełni zadowolony z wyglądu auta, Harley Earl, szef działu stylizacji, był. Rozumiał jednak, że niemożliwe jest sprzedawanie samochodu tylko w jednej kombinacji: białej karoserii i czerwonego wnętrza. Dodał również opcję dla włókna szklanego na dach, który mógłby być używany w zimie i zostawiany na podłodze garażu, gdy pogoda była ciepła.

Kolejną znaczącą poprawą był składany dach z materiału, który zapewniał trochę osłony w deszczowe dni. Co więcej, Corvette z 1955 roku miała boczne szyby, które nie były dostępne w poprzednim modelu. Jednak nadwozie z włókna szklanego pozostało, a GM zaczęło opanowywać sztukę formowania paneli nadwozia. Nadal jednym z estetycznych problemów samochodu była jego tylna część. Tylne błotniki w kształcie finów miały okrągłe światła tylne w stylu rakiet, które Duntov uważał za nieodpowiednie dla samochodu sportowego. Niestety nie mógł tego zmienić, przynajmniej na razie.

Kabina nie mogła się powiększyć, ponieważ brakowało miejsca, ale producent znalazł sposoby, aby uczynić podróż swoich klientów bardziej komfortową. Oprócz ogrzewania i radia stereo, Corvette miała kubełkowe fotele oddzielone cienkim tunelem skrzyni biegów, który przebiegał przez pojazd od przodu do tyłu. Na desce rozdzielczej, Corvette miała taką samą formę prędkościomierza przed kierowcą, jak model z 1953 roku. Chociaż to się nie zmieniło, klienci mogli wybierać różne tapicerki do wnętrza samochodu.

Jednak najważniejsza zmiana miała miejsce pod maską. Duntov zrozumiał, że samochód brakowało wydajności i że silnik Blue Flame o sześciu cylindrach nie mógł zadowolić entuzjastów samochodów sportowych. W rezultacie namawiał kierownictwo GM do zamontowania silnika V8 pod maską małego roadstera. Samochód stał się natychmiastowym hitem. Chociaż niektórzy klienci wciąż wybierali jednostkę sześciocylindrową, większość z nich optowała za V8. Co więcej, oprócz dwubiegowej automatycznej skrzyni Powerglide, stała się dostępna trzybiegowa wersja manualna, a sprzedaż szybko wzrosła.