1953 Holden FJ

Holden wprowadził linię FJ w 1953 roku jako zamiennik modelu 48-216, oparty na konstrukcji unibody, uznawanej w tamtych czasach za nowoczesne rozwiązanie inżynieryjne.

Australijski producent samochodów udoskonalił poprzedni model 48-216, który nieoficjalnie nosił nazwę FX, i rozpoczął seryjną produkcję FJ. W latach 1953-1956 powstało około 170 000 egzemplarzy, zanim Holden zastąpił go znacznie nowocześniejszą linią FE. Samochód wciąż przypominał swojego poprzednika ze względu na styl, a oferowano go zarówno jako czterodrzwiowy sedan, jak i pojazd użytkowy zwany Ute. Uznawany był za pierwszy samochód stworzony przez Australijczyków, choć w dużej mierze był to jedynie odświeżona wersja linii 48-216.

Z przodu, model Holden FJ z 1953 roku imponował klientom wysoką maską w porównaniu do błotników, na których umieszczono okrągłe reflektory otoczone chromowanymi elementami. W przeciwieństwie do 48-216, FJ miał szeroki grill z małym górnym wlotem powietrza, oba wykończone w chromie. Producent wiedział, że surowe australijskie nieutwardzone drogi często były zatarasowane gałęziami i innymi przeszkodami, dlatego zamontowano dwa metalowe zderzaki, które chroniły dolną część przedniego pasa i grill chłodnicy.

Profilowo, samochód przypominał Chevroleta Stylemaster z 1948 roku, choć w mniejszym wydaniu. Płaskie przednie drzwi posiadały chromowane klamki, podczas gdy w tylnych znajdowała się duża zakrzywiona część, sięgająca tylnych błotników. Podzielona szyba przednia pomagała klientom obniżyć koszty napraw, jeśli jedna z szyb została uszkodzona przez odłamki drogi lub kamienie, a kabina pasażerska była krótka. Z tyłu, opadające okno tylnie było zakończone krótkim i stromym deklem. Holden oferował samochód w jednym kolorze lub w schemacie dwutonowym, w zależności od wersji. Klienci mogli wybierać spośród trzech poziomów wyposażenia: Business (głównie taksówki), Standard i Special.

W środku, w zależności od wersji, Holden FJ z 1953 roku był dostępny w jednym kolorze lub w dwutonowym schemacie dla tapicerki drzwi i siedzeń ławkowych. Jednak deska rozdzielcza była tylko w jednej wersji, z metalowymi panelami i zaokrąglonym zestawem wskaźników przed kierowcą. Umieszczono tam dużą okrągłą tarczę prędkościomierza, a po jej dolnej stronie znajdowały się wskaźniki poziomu paliwa i temperatury cieczy chłodzącej. Aby uruchomić samochód, kierowcy musieli włączyć zapłon, a następnie nacisnąć przycisk. Producent zamontował parę ławkowatych siedzeń w samochodzie, co zapewniało miejsce dla kierowcy i pięciu pasażerów.

Pod maską, Holden zamontował silnik rzędowy sześciocylindrowy w połączeniu z trzyspeedową skrzynią manualną. Dźwignia zmiany biegów znajdowała się na kolumnie kierownicy, po lewej stronie kierowcy. Jedną z najważniejszych modernizacji w modelu Holden FJ z 1953 roku było tylne zawieszenie, które posiadało amortyzatory, co było nowością dla australijskiej marki.