1946 Volkswagen Beetle

Beetle zdobył tytuł "Samochodu Stulecia" po wyprodukowaniu ponad 20 milionów egzemplarzy, co oznaczało początek marki Volkswagen po II wojnie światowej.

Dzięki swojemu fascynującemu pochodzeniu, Beetle uznawany jest za jeden z najbardziej wpływowych samochodów XX wieku. Został zaprojektowany przez Ferdynanda Porsche, zlecony przez Adolf Hitlera, produkowany w fabryce zniszczonej przez wojnę, a do życia przywrócił go oficer armii brytyjskiej, Ivan Hirst. Równocześnie samochód ten stał się podstawą dla modelu Volkswagen T1, który później przekształcił się w Transportera i doprowadził do powstania działu pojazdów użytkowych niemieckiego producenta. Samochód został zaprezentowany na Międzynarodowych Targach Motoryzacyjnych w Berlinie w 1939 roku, gdzie zobaczył go pułkownik Michael McEvoy z armii brytyjskiej. Po wojnie udał się do Wolfsburga, gdzie stacjonował Ivan Hirst. Był odpowiedzialny za uratowanie fabryki i przywrócenie linii montażowych. W tym samym czasie armia brytyjska potrzebowała jakiegoś środka transportu osobistego, a Beetle (zwany w niemieckim Kaffer) wydawał się najlepszym pomysłem. Wkrótce McEvoy zamówił 20 000 egzemplarzy, co podwoiło się w kilka miesięcy. Tak oto Beetle nie tylko uratował fabrykę, ale także pomógł Niemcom w odbudowie po wojnie i wytyczył drogę dla globalnego producenta samochodów, którym stał się Volkswagen.

Ferdynand Porsche stworzył pierwsze szkice samochodu na początku lat 30-tych. Wyobrażał sobie opływowy kształt z wąskim przodem. Pierwszym produktem opartym na tych szkicach był Porsche Typ 12 z 1932 roku. W następnym roku stworzył Typ 32 dla niemieckiego producenta NSU, który miał małe, okrągłe reflektory umieszczone na zaokrąglonych błotnikach. W 1933 roku Adolf Hitler doszedł do władzy w Niemczech i poprosił o stworzenie samochodu dla ludu (Volkswagen po niemiecku), zapraszając Ferdynanda Porsche do dyskusji. Hitlerowi spodobały się pomysły Porsche, a on zlecił budowę fabryki. Projekt otrzymał nazwę Typ 60, a Ferdynand Porsche podpisał umowę latem 1934 roku. Po szerokich testach samochód został ostatecznie zatwierdzony do produkcji przez Niemieckie Stowarzyszenie Producentów Samochodów w 1936 roku. Ponieważ fabryka nie była gotowa do rozpoczęcia produkcji, Hitler polecił Daimler-Benz zbudować 30 prototypów do dalszych testów, a wyniki były znakomite. Wkrótce fabryka była gotowa, a do końca 1938 roku wyprodukowano niemal 170 000 samochodów. Później Volkswagen otworzył inne zakłady do produkcji Beetla.

Po wojnie produkcja wznowiła się w marcu 1946 roku w tempie 1000 sztuk miesięcznie. Nowy model oparty był na oryginale zaprojektowanym przez Ferdynanda Porsche, ale dostosowanym do nowych warunków. Zachował oryginalny kształt z zaokrąglonym i krótkim przodem. Następnie pojawił się duży dach z płaską szybą przednią oraz opadającą linią dachu. Z tyłu, poniżej podzielonej tylnej szyby, umieszczono komorę silnikową. Kierunkowskazy miały krótkie pomarańczowe ramiona rozciągające się od słupków B, aby wskazywać kierunek skrętu, były widoczne zarówno z przodu, jak i z tyłu. Na tylnej części samochodu umieszczono małe światła tylne, które były zamontowane na tylnej części błotników. W przeciwieństwie do pierwotnego projektu Porsche, boczne panele nie zasłaniały tylnych kół. Do 1949 roku samochód otrzymał jednoczęściową tylną szybę zamiast podzielonej. Dodatkowo do pojazdu dodano zestaw elektrycznych lamp sygnalizacyjnych.

Kabina została zaprojektowana z myślą o dwóch dorosłych i trzech dzieciach z tyłu. Przednie fotele mogły się składać do przodu i były pokryte tkaniną. Początkowo Beetle miał prędkościomierz umieszczony na środku płaskiego, pionowego kokpitu. Później producent przeniósł go przed kierowcę, zintegrowując go z wskaźnikiem poziomu paliwa. Dodatkowo były tam różne lampki ostrzegawcze. Z powodu zaokrąglonej i opadającej linii dachu, wysokość nad głową w tylnym siedzeniu była ograniczona, a przestrzeń na nogi była odpowiednia głównie dla pasażerów o średnim wzroście.

Ferdynand Porsche był zafascynowany silnikami chłodzonymi powietrzem umieszczonymi z tyłu pojazdu. Przed zaprojektowaniem Beetla, wykorzystał ten pomysł do stworzenia innych samochodów, w tym kilku dla Mercedes-Benz. W rezultacie mały samochód produkowany w Wolfsburgu wszedł na rynek z jednostką napędową o pojemności jednego litra, czterocylindrowym silnikiem chłodzonym powietrzem. Później producent zwiększył pojemność do 1,2 litra, a następnie do 1,3 litra. Kolejne rozwinięcia doprowadziły do jednostki o pojemności 1,6 litra z systemem wtrysku paliwa, który zastąpił stary gaźnik i zapewnił więcej mocy pojazdowi. Inną ważną przewagą technologiczną Beetla było zawieszenie na belkach skrętnych, które zapewniało doskonałe prowadzenie auta wśród pojazdów z jego epoki. Jednak do 2003 roku Beetle stał się przestarzały. W rezultacie, 30 czerwca 2003 roku z linii montażowej w Pueblo, w Meksyku, zjechał ostatni Beetle w oryginalnej wersji.